محمدحسین ماه آسمون من

رفتیم کل اصفهان رو گشتیم، جاتون خالی... اینم عکس من و بابام و بابای بابام در کنار زاینده رود!   یه خورش ماست خیلی خیلی خوشمزه داشتن که من عاشقشم...     ...

این پریز چندوقته خرابه باید خودم دست به کار شم و درستش کنم...  ...

صبح زود منو از خواب بیدار کردن میگن بیا اینو بخور! اما من اینو ترجیح میدم.... بفرمایید... ...

شباهت بسیار  زیاد من و بابام رو توی این عکس می بینید! سمت راست من، سمت چپ بابام... ...

یه چندوقتی نبودم، آخه مریض شده بودم رفته بودم بیمارستان. اما واسه اینکه ناراحت نشین عکساشو نمیزارم. ایشالا همه ی بچه های مریض زودتر خوب بشن. ...

یکمی شیطونی کرده بودم بابام منو تنبیه کرده بود اینجوری.............. ...

این که پوشیدم کادوی شب یلدای مامان و بابامه فقط موندم کدومو بخورم!؟ اینو یا اونو؟؟؟ ...

خیلی یخچال و دوست دارم. یه عالمه چیزای خوشمزه توشه... هر وقت بیکار میشم میرم یه سری بهش میزنم... ...

نویسنده: مامان محمدحسین می نویسم برای یک مادر که فقط یک مادر نبود. بعد از رفتنت دلم هوای وجودت را کرد، مثل همیشه بی مقدمه از پله ها بالا رفتم و در زدم... به ذوق دیدن روی شادمانت در را گشودم... ولی... تو دیگر نبودی... تو دیگر با صدای گرمت جواب سلامم را ندادی. نه! تو سلام دادی ولی من نشنیدم! عکست بود و جانمازت، چادرت بود و عطر دعایت، خانه ات بود خالی و گلهایی که با دست خودت کاشته و بزرگ کرده بودی. گلها دیگر نمی خندیدند، چه زود در این دو روز زرد شده بودند... راستی یک گل هم برای پسرم محمدحسین قلمه زده بودی گل محمدحسین هم زرد شده است. همه بهانه ی تو را می گیرند حتی گلها، حتی آسمانی که روز رفتنت بیقرار می گر...

اگر شما هم از بیننده های پر و پا قرص شبکه نسیم باشید حتما فیلم منو دیدید... منتظر کارهای بعدی ما باشید!   ...